Workshop: ‘Docentkwaliteit vanuit studentperspectief’

Wat wil de student?

Lisanne van Kessel en Simon Theeuwes van het Interstedelijk Studenten Overleg gaan met een groep enthousiaste onderwijsprofessionals in gesprek over de kwaliteit van de docent. Want wat verlangt de student van de docent? Maar ook: laat de student zich wel genoeg horen?

Verantwoordingsdrift
Voordat we gaan praten over wat allemaal beter kan, is het misschien goed om de huidige situatie te schetsen. Want de docentkwaliteit staat bij tijd en wijle flink onder druk. De prestatiedruk is hoog, net als de werkdruk. Veel tijd gaat zitten in bureaucratische processen en het nakijken van toetsen. Er is sprake van verantwoordingsdrift. “Er is winst te halen in goede voorlichting van docenten”, stelt iemand. “Als je weet wat de inspectie en de NVAO van je verlangen, blijkt wellicht dat heel veel verantwoording niet nodig is.” 

Er is winst te halen in goede voorlichting van docenten

Een ander probleem is de bevoegdheid van docenten. Is dat papiertje altijd nodig? Of moeten we ons daar niet op blind staren? Simon en Lisanne pleiten voor continue onderwijs voor docenten. Een vrouw wil nog een stap terug: “We moeten beginnen met erkennen dat docent op het HBO een beroep is. Zo lang je iedereen maar voor de klas zet, krijg je niet de docenten die je wilt. Je kunt een graad hebben, maar als je het niet kunt overbrengen, dan ben je nog geen goede docent. Lesgeven is een erkend beroep. Dat moeten we voor ogen houden.” 

Geen doorgeefluik
Maar wat willen de studenten dan van hun docenten? ‘Inspireren en passie’ staat bovenaan.  Is misschien wel het belangrijkste punt. Daarnaast houden studenten erg van docenten die praktijkervaring meenemen. De docent moet daarnaast iets toevoegen aan de lesstof. Lesgeven is de afgelopen jaren erg veranderd. De docent is niet meer het doorgeefluik naar de studenten. Laatstgenoemden kunnen zelf ook veel opzoeken en onderzoeken. Maar daar moeten ze wel de juiste begeleiding bij krijgen. Goede begeleiding en communicatie wordt daarom ook erg gewaardeerd. Net als feedback. Maar daar zitten nog wel wat haken en ogen aan. “Docenten lijken soms te vergeten dat studenten experts zijn op het gebied van docenten. Ze zien er per dag zo veel” stelt Van Kessel. “Maar vaak mogen ze pas na afloop van een vak feedback geven. Dat wordt vervolgens weinig gedaan, omdat de student niet goed weet wat hij er zelf dan aan heeft.” Voorgesteld wordt dus om na elke les te evalueren. Was dit een goede les? Is alles goed uitgelegd? Wat kan beter? 

Presenteerblaadje
Allemaal goede punten. Maar er is ook kritiek. “Enerzijds schreeuwen studenten dat ze willen meepraten, maar als het mag, laten ze het vaak afweten”, zegt een man. “Wij hadden laatst een dialoogsessie op school. Er was veel over gecommuniceerd, en desondanks waren er maar elf docenten aanwezig, en maar één student. Volgens mij zijn er genoeg mogelijkheden voor studenten om je te laten horen, maar als je alleen maar gaat zitten wachten tot de docenten je het op een presenteerblaadje aanreiken, gebeurt er weinig.” 

Enerzijds schreeuwen studenten dat ze willen meepraten, maar als het mag, laten ze het vaak afweten

Lisanne en Simon hameren erop om de studenten te blijven uitnodigen, en hun mening te blijven vragen. En wat betreft de docenten: het blijkt dat men het gevoel heeft beter les te krijgen van een docent die trots is op zijn werk, dan van een docent die dat niet is. De didactische vaardigheden en de communicatie met de student zijn dus belangrijk, maar die passie en inspiratie blijft toch het allerbelangrijkste. 

Nynke de Jong
Voeg toe aan selectie